img

Żegluga śródlądowa w Polsce

Już w wieku XV Wisła zaczęła zostawać wykorzystywana do spływu zboża i drewna z południa na północ kraju. Wtedy właśnie transport śródlądowy w Polsce nabrał znaczenia. Kanał Jagielloński według ksiąg historycznych był pierwszym, który posiadał znaczenie handlowe. Łączył on ze sobą Elbląg i Nogat. W późniejszych latach znaczenie tej gałęzi transportu wzrosło, gdyż pozwalała ona w szybki sposób przewozić ładunki z portów morskich na ląd. Żegluga śródlądowa posiada wiele zalet, do których zaliczyć można przede wszystkim energooszczędność, możliwość przewozu towarów o dużych gabarytach i masie, niewielki koszt. Wraz z rozwojem przemysłu, w wieku XIX zdecydowanie spadło wykorzystanie tego typu transportu.

Przyczyny tych wydarzeń należy upatrywać w wahaniach poziomu rzek spowodowanych opadami lub utrzymującą się suszą, a także oblodzeniem w porze zimowej. Regulacja biegu rzek jest procesem, który wymaga zastosowania sporych środków pieniężnych, podobnie rzecz ma się z resztą z pogłębianiem koryta. Wydawać by się mogło, że Polska posiada wspaniałe cechy przyrodnicze, które pozwolą na rozwój tego typu żeglugi. Lód utrzymuje się stosunkowo niedługo, większe miasta zlokalizowane są przy rzekach, a sieć rzeczna wynosi 3640 km. Mimo to ten typ transportu stanowi w naszym kraju tylko jeden procent udziału w przewozach towarów. Do najważniejszych dróg śródlądowych należą Odra i Wisła, z których korzystają takie miasta jak Opole, Wrocław, Płock, Gliwice czy Warszawa i Kraków. Ładunki przewożone drogami śródlądowymi w Polsce W naszej ojczyźnie drogami śródlądowymi przewozi się głównie surowce materialne, wśród których najczęściej pojawiają się rudy metali i węgiel kamienny.

Obok tego popularnym ładunkiem są również surowce budowlane, takie jak piasek i żwir. Kanał Augustowski, Wielkie Jeziora Mazurskie i Kanał Elbląski przewożą również turystów. Transport morski pasażerski odbywa się tu przy linii brzegowej na Zatoce Gdańskiej. To właśnie tam funkcjonują stałe połączenia pomiędzy Helem, Krynicą Morską, Kalingradem czy Zalewem Wiślanym. Zalew Szczeciński przez cały rok daje możliwość podróżowania liniami promowymi, które docierają do niemieckich portów. Gdańsk, Elbląg, Świnoujście i Szczecin to miasta, które posiadają porty morsko-śródlądowe.

​Aby rozwój tej gałęzi transportu był możliwy, potrzeba bardzo dużych nakładów finansowych ze strony państwa. Transport śródlądowy nie wymaga wysokich kosztów, jednak rozwój infrastruktury i zaplecza technicznego, który go umożliwia, przeciwnie. Statki nie są najszybszym rodzajem transportu, toteż przewozi się nimi głównie ładunki wielkogabarytowe i posiadające długi termin przydatności do spożycia.

Zobacz również